ZAŁĄCZNIKI KRAJOWE

Różnice w projektowaniu konstrukcji wynikające z odmiennych warunków geograficznych, geologicznych, klimatycznych, a także różnych wymagań formalnych wznoszenia obiektów w poszczególnych państwach Unii Europejskiej, stworzyły potrzebę uwzględnienia tych uwarunkowań w europejskich normach projektowania. Uczyniono to poprzez wskazanie konkretnych punktów w Eurokodach (łącznie ponad 1500 Nationally Determined Parameters* w całym zestawie), w których za pośrednictwem postanowień krajowych zapisanych w  załącznikach krajowych, komitety normalizacyjne państw członkowskich mogą dostosować ustalone zapisy normowe, tj.:

  • dokonać wyboru spośród podanych wartości, klas, procedur alternatywnych

  • sprecyzować wartości obciążeń klimatycznych i innych parametrów, których wartości norma celowo nie podaje

  • zadecydować o konieczności stosowania załączników informacyjnych rzeczonych norm

  • przywołać informacje uzupełniające.


Komisja Europejska zachęca jednocześnie, aby - ze względu na potrzebę dalszej harmonizacji technicznej - tych modyfikacji było jak najmniej. W przypadku braku zmian w stosunku do wielkości zalecanych w Eurokodzie, w załączniku krajowym publikowana jest informacja, że w odpowiednich punktach przyjęto NDP zgodne ze wskazaniami normy.


Jeśli w danej części Eurokodów nie ma żadnych parametrów do określenia na poziomie krajowym lub jeżeli dana część jest nieistotna dla państwa wprowadzającego normę (w Polsce np. Eurokod 8), załącznik krajowy nie jest konieczny. Brak załącznika krajowego i brak informacji, że w występujących w normie NDP należy stosować wartości zalecane, oznacza, iż przyjęcie uzasadnionych wartości NDP jest zadaniem projektanta.


Przedsiębiorstwa wykonujące prace projektowe dla inwestycji realizowanych na terytorium innych (niż ich ojczyste) państw UE, muszą zatem pamiętać, że niektóre parametry mogą mieć odmienne wartości od tych, do których przywykli projektując konstrukcje na swój rynek lokalny i w związku z tym bezwzględnie stosować postanowienia krajowe państwa właściwego ze względu na lokalizację planowanego obiektu.


Dotychczas opracowano załączniki krajowe do 48 spośród 58 części Eurokodów wprowadzonych do zbioru Polskich Norm. 10 norm nadal ich nie posiada (dane PKN) – są to:

  • PN-EN 1991-2, PN-EN 1995-2, PN-EN 1997-2 oraz PN-EN 1999-1-2

  • a także sześć części Eurokodu 8 wprowadzonego bez tłumaczenia (normy w języku angielskim).


Wspólne Centrum Badawcze (JRC) Komisji Europejskiej administruje bazą danych, do której wprowadzane są wartości NDP przyjęte we wszystkich państwach członkowskich UE oraz EFTA. Dane te służą analizie zakresu różnic występujących pomiędzy krajami oraz możliwości wypracowania strategii dalszego ułatwiania wymiany usług projektowych i wykonawczych branży budowlanej w Europie. W latach 2007 i 2011 r. Instytut Techniki Budowlanej, działając na zlecenie ministerstwa odpowiedzialnego za budownictwo, wykonał analizę postanowień zawartych w polskich załącznikach krajowych i upowszechnił je na forum europejskim poprzez wprowadzenie 751 parametrów NDP do bazy JRC.  Aktualny stan wypełnienia bazy można sprawdzić na stronie eurocodes.jrc.ec.europa.eu/showpage.php?id=371.

* Nationally Determined Parameters (w skrócie NDP) - parametry określone na poziomie krajowym.